21 Haziran 2010 Pazartesi

Sürekli bir titreme halindeydi
Elleri ve yüzü zift kaplı serzeniyordu yaşadığı an’dan
Kırılgan bir bakış yöneltiyordu bana doğru
Belirsiz,sıkıntılı ve puslu
Tekrar ediyordu kendine terlerken
ve
Fısıldıyordu kendi kulağına
Ölmeli artık diye.
,
Korkuyorsun biliyorum herşeyden
Kendin,ben ve herkese duyduğun nefreti
İçiyoruz bu gece
Sonsuzluğun bir an’a bölündüğünde
Gördüklerimizi kurcalarken
Kasatura darbeleri iniyor zihnlerimize
Her an bu kokuşmuş beton ormanın bekçileriyken bizler.
,
Rahmini paramparça ediyor ruhu
Terbiyesiz bir sokak çocuğunun dudakları arasından
Dökülen bir sözcüğe dönüşüyor
Karanlığın hapsine hayran oluyorsun biliyorum
Ama gidecek başka yerin yokmu artık
Doğrul ve kendini bu gece ziyan et
Bir kertenkelenin kuyruğunu ısır
Ve kaç kendinden körlük,terli
Vücudunu paramparça ET ...
Karışıklık bitti bir an
Herkes
Birbirini öldürdü
Artık kimse kalmadı burda
Burası
bile yok ki
artık.
,
Telafisi olmayan bir sistemsizlik
Ve istemsiz bakışlar
Donuk
Korku dolu
Gergin
Serildik soğuk betona bir an.
,

Silnmiş düşler.