21 Aralık 2009 Pazartesi

adalet arayan meşru aptal köleliğiniz beni en çok kendimden geçiren,zavallı bakışlarınıza,anaakım ne halt varsa yemeye bayılmanıza ağrıyor saçlarım her geçen salise,anlamları bir bok çukurunda aramanıza kızıyorum belki de en çok,öğüre öğüre gülüyorum pislik içinde sokakların havasını koklayarak bu labirentten bir çıkış aramayı size bırakıyorum,bir anlam bulabilme çabanız acizliğinizden başka bir şey değil çünkü bize artık kalan tek değil milyonlarca ölünün diyetini ödeyebilecek kadar akli dengesizlik...