1 Temmuz 2009 Çarşamba

yürüyorum gecenin sisli sokağında
benliğim ayaklarımın altında eziliyor
ve kayıyor yer benliğimin altından
sızarak içime köşede bekleyen orospu
gözlerimin içine bakarak isyan ettiriyor
tekrar tekrar…

kırılganlık faydasız
serzenmek ise tam bir kaybediş
ihtiyaç hareket ve kaçınılmaz bir akış
içine giriyorum gecenin yeniden
her gündüz uyandığımda
korku kayboluyor
ben buharlaşıyor bir an(-ı)da

sorduğunda kızgınlığına
bir tekme atıveriyor kıçına
ve siktir ediyor seni senden
sınırsız olmanı fısıldıyor şeytanlar
ve içine serpiliyor korlar
bir son rahatlama ile bırakıveriyoruz
kendimizi ateşten nehirlere
akan lavların içine dalıp
en derininde kendimizi arıyoruz
yeniden…