28 Ekim 2008 Salı

o an da.

bir içi içelikten bahsetmek gerektiğinde girdi odaya,tam o an da.. yüzünde ki belirsizlik ve sıkıntı çizgileri belirginleştikçe belirginleşti ve birden ağzının içinden gelen bir sır gibi doğruldu bana doğru ve tam konuşmaya başlıyacaktı ki ellerimle kayarak ordan uzaklaşmayı tercih ettiğimi anladım bende ,biz orada bile değildik aslında,varlığımız kendini yatsıyordu ve her an bir ömür'le birlikte kayıp gidiyordu benliklerimizde,eklemleniyordu dışarda olan içerde ki ile sımsıkı genleşerek çoğalıyordu bölünmeden ve sırtlanarak bütün etrafta ki havayı ...